Philippe Vandenberg, Exil de Peintre, Débris, Ergo Pers, 2003

Exil de peintre is een kunstenaarsboek met 64 etsen en een onuitgegeven tekst La lettre au nègre van Philippe Vandenberg. Exil de peintre was een realisatie van Philipe Vandenberg, Henri Hemelsoet en Rein Ergo.

In 2002 kwam Philippe Vandenberg in een emotionele en artistieke crisis terecht. Nadat hij zich wekenlang had teruggetrokken in De Sleutel in Merelbeke, waar hij tot rust wilde komen, vond hij een nieuwe werkplek in de Pyreneeën, waar hij voor Exil de peintre bijna negentig etspaten tekende, goed voor vierenzestig etsen. De grafische etstechniek geeft zijn werk een nieuwe wending. Het anekdotische uit zijn vroegere werk heeft plaats gemaakt voor configuraties van een zuiver abstract lijnenspel. Exil de Peintre, uitgegeven door Ergo Pers, laat zich lezen als een gefragmenteerd overzicht van deze vernieuwde artistieke beeldtaal.
Maar hij heeft er gewerkt in extreme koude, en de vernis mou etsplaten zijn te hard, de afdrukken tonen niet de subtielere nuanceringen van een potloodlijn die hij voor ogen had. Vandenberg tekent ze opnieuw in zijn atelier in de Stokerijstraat.

Deze ets, de vijftiende in de originele uitgave, werd met een omgekeerd afdruk opgenomen in Exil de peintre, Débris, derde boek.




E N G	Philippe Vandenberg, Exil de Peintre, soft ground etching for Débris, Ergo Pers, 2003 [Collection Universiteitsbibliotheek, Gent] [1]
	Exil de peintre is een kunstenaarsboek met 64 etsen en een onuitgegeven tekst La lettre au nègre van Philippe Vandenberg. Exil de peintre was een realisatie van Philipe Vandenberg, Henri Hemelsoet en Rein Ergo. In 2002 kwam Philippe Vandenberg in een emotionele en artistieke crisis terecht. Nadat hij zich wekenlang had teruggetrokken in De Sleutel in Merelbeke, waar hij tot rust wilde komen, vond hij een nieuwe werkplek in de Pyreneeën, waar hij voor Exil de peintre bijna negentig etspaten tekende, goed voor vierenzestig etsen. De grafische etstechniek geeft zijn werk een nieuwe wending. Het anekdotische uit zijn vroegere werk heeft plaats gemaakt voor configuraties van een zuiver abstract lijnenspel. Exil de Peintre, uitgegeven door Ergo Pers, laat zich lezen als een gefragmenteerd overzicht van deze vernieuwde artistieke beeldtaal. Maar hij heeft er gewerkt in extreme koude, en de vernis mou etsplaten zijn te hard, de afdrukken tonen niet de subtielere nuanceringen van een potloodlijn die hij voor ogen had. Vandenberg tekent ze opnieuw in zijn atelier in de Stokerijstraat. Deze ets, de vijftiende in de originele uitgave, werd met een omgekeerd afdruk opgenomen in Exil de peintre, Débris, derde boek.

	Philippe Vandenberg, Exil de Peintre, sugarlift aquatint with soft ground etching for Débris, Ergo Pers, 2003
	Exil de peintre De etsen werden van december 2002 tot november 2003 gedrukt in het atelier van Henri Hemelsoet, en werden gebonden in een boek. Rein Ergo stond in voor de vormgeving en het uniek ontwerp waarbij etsen ook gespiegeld gedrukt konden worden. Exil de peintre verscheen in een beperkte oplage van 33 exemplaren. Het boek bestaat uit twee volumes : een eerste deel met een reeks van 53 etsen en de tekst, en een tweede deel met een suite van elf door Philippe Vandenberg gesigneerde en genummerde etsen. Het boek werd voorgesteld op 11 december 2003 in het Caemersklooster te Gent. Hans Martens was de curator van de tentoontelling die naast het boek en de serie etsen ook enkele monumentale schilderijen omvatte.

	Philippe Vandenberg, Exil de Peintre, double page with two etchings for Débris, Ergo Pers, 2003 [Collection Universiteitsbibliotheek, Gent]




	Philippe Vandenberg, Exil de Peintre, front cover Débris, derde boek, Ergo Pers, 2003 [Collection Universiteitsbibliotheek, Gent]
	[1] Photographs by Rein Ergo © All rights reserved