Philippe Vandenberg, Exil de Peintre, genese van de tekst [Brief aan Rein Ergo, 2002]

Exil de peintre, de genese van de tekst

Philippe Vandenberg werd in 1952 geboren in Gent. Hij  werd tweetalig opgevoed in een uitgesproken bourgeoismilieu, in Sint Denijs Westrem, nabij Gent. Philippe Vandenberg zocht onafgebroken grenzen op, in zijn leven en in zijn kunst. Hij ging altijd tot op het bot en sloot geen compromissen. De meeste van zijn teksten en woordtekeningen schreef en tekende hij in het Frans: dat was zijn emotionele taal.

Zijn oeuvre beweegt zich tussen abstractie en figuratie, tussen het instinctieve en het intellectuele, tussen woord en beeld. Door middel van een onophoudelijke artistieke verkenning en constante vernieuwing weet Vandenberg het persoonlijke en het universele te vatten in een soms erg persoonlijke beeldtaal om te zetten.
Tussen 1996 en 1999 bezocht Vandenberg herhaaldelijk Marseille, geboortestad van Artaud en rustoord van Rimbaud en start hij met de reeks ‘Les Carnets’. Het zijn een soort van dagboeken die bestaan uit tekeningen, aquarellen en notities waaronder Les Carnets de Malle (1997, Les Carnets de la pauvre haine (1997), Les
Carnets de Marseille (1997) en Les Carnets de Vouy (1997). Tussen de tekeningen zijn vaak lange teksten in potlood neergepend. De cyclus ‘Les Carnets’ stapelt zich op en in 2003 werd hieruit voor de eerste maal een belangrijke selectie tekeningen getoond onder de titel ‘Daily Drawings of Good & Vile 1997--2003’ bij Richard Foncke in Gent. [2]

Vandenberg bevond zich opnieuw in een emotionele maar ook artistieke crisis. e toont hij een reeks tekeningen Daily Drawings of Good & Vile (1997-2003). Na de opening n Galerie Richard Foncke laat hij zich opnemen in het psychiatrisch centrum De Sleutel waar hij tot rust wil komen. In de stilte van zijn kamer op de eerste verdieping ontstaat een beklemmende reeks teksttekeningen die hij pas weken of maanden later opnieuw durft te bekijken. Deze teksten waren aanvankelijk de basisteksten voor Exil de peintre. In deze brief formuleert hij enkele verlangens en richtlijnen. De transcriptie gebeurde door Philippe Vandenberg en Ergo Pers.

In het huis van vrienden in de Pyreneeën tekent hij voor Exil de peintre een serie etsen. Een nieuw medium ontsluit zich. De grafische etstechniek geeft een nieuwe impuls, en zijn werk neemt een nieuwe wending. Het resultaat is Exil de peintre, een kunstenaarsboek met 64 etsen. Uiteindelijk zouden deze teksten niet in Exil de peintre gepubliceerd worden. Er bestaat een handschrift van Philippe Vandenberg en een daarop gebaseerd typoscript met verwijzingen in potlood naar de originele teksttekeningen.

Exil de peintre zou verschijnen in een beperkte oplage van 33 exemplaren.

Philippe Vandenberg, Exil de peintre, Ergo Pers, 2003
28 cm x 35 cm, twee delen, 96 + 24 pagina's, in foedraal.

Na de boekvoorstelling realiseerde Philippe met Ergo Pers nog een bijkomende uitgave met de proefdrukken en restdrukken van de tekst en de etsen: Débris. Débris bestaat uit een reeks ongenummerde exemplaren, die bijna alle verschillend zijn.

 

Philippe Vandenberg, tekst voor Exil du peintre (niet gepubliceerd)
[Genese van Exil de peintre, Ergo Pers, 2003 [Collectie Universiteitsbibliotheek, Gent] [1]